Page 30 - revista agaca 161_web
P. 30

30

               caderno técnico


               Os diferentes procesos que contribúen á emisión de   a lixiviación de nutrientes pode causar problemas de
               GEI foron agrupados nunha serie de elementos glo-  eutrofización das augas subterráneas e superficiais.
               bais: alimentación animal, tratamento de residuos,   Dependendo do tipo de esterco hai variabilidade
               combustibles fósiles, fermentación entérica e outros   nos contidos de nutrientes e materia orgánica. Ade-
               procesos. A pegada de carbono da mostra repárte-  mais, o esterco ten máis capacidade de secuestro
               se en dous grandes compoñentes principalmente:    de carbono cando o seu contido de materia seca é
               fermentación entérica (56%) e produción agrícola   maior (Coppens et al., 2009). Por tanto, o esterco só-
               dos alimentos (40%), mentres que o 4% restante re-  lido é máis efectivo que xurros e, para reducir o risco
               pártese entre os consumos enerxéticos, a xestión e   de contaminación por N e P, débese ter en conta o
               transporte de materias primas, dexeccións dos ani-  contido de nutrientes do esterco, equilibrándoo coa
               mais e tratamento dos residuos (Figura 9).        demanda dos cultivos ao longo do tempo. Ademais,
                                                                 un dos factores principais que controlan as propie-
               Pódese  obter  unha  redución  significativa das  emi-  dades do chan e os principais ciclos bioquímicos é a
               sións de GEI mediante a manipulación  das dietas   materia orgánica. As excretas dos animais, estercos e
               dos animais (Marques et al., 2022). A formulación de   xurros constitúen unha das principais fontes de ma-
               alimentos pódese focalizar para varias finalidades,   teria orgánica e nitróxeno ao chan. O uso eficiente
               que poden dirixirse á redución das emisións produ-  do nitróxeno, a súa perda e posterior contaminación
               cidas na fermentación entérica e á descomposición   difusa están relacionados a través dos diferentes
               das dexeccións, ás emisións asociadas coa activida-  procesos biolóxicos e físicos do seu ciclo (García e
               de agrícola e á mellora do rendemento dos animais.   Hernández, 2018). A eficiencia do uso do nitróxeno
               As granxas máis autosuficientes na alimentación   mellórase mediante prácticas de xestión e manexo
               —co sistema de produción baseado na alimenta-     do xurro para reducir a perda de nitróxeno e con-
               ción  forraxeira  cunha  maior  proporción  de  pasto   ciliando a produtividade coas cuestións ambientais
               na  ración,  fertilización  orgánica  e menor  consumo   derivadas da súa utilización: acidificación, salinida-
               de enerxía xa que evitan o impacto do transporte—,   de, patóxenos, malos cheiros etc.
               avantaxan en fixación de CO  á produción baseada
                                      2
               en alimentos traídos de fóra da explotación, menos   3.3 Redución de emisións
               eficientes debido ás necesidades de fertilización mi-
               neral, transporte, elaboración etc. (Castro, 2002).  Pódense considerar moitas medidas e estratexias
                                                                 para favorecer a mitigación das emisións de GEI:
               As aplicacións de xurro e/ou esterco xeralmente   alimentación dos animais, produción de forraxes
               considéranse positivas para o carbono do chan,    con rotación de cultivos e fomento do uso de legu-
               pero cando se administran en cantidades moi altas,   minosas, redución do silo de herba potenciando o




                   Figura 9. Distribución dos impactos derivados das emisións de GEI relacionado coa produción de leite.
   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35