Page 30 - revista agaca 161_web
P. 30
30
caderno técnico
Os diferentes procesos que contribúen á emisión de a lixiviación de nutrientes pode causar problemas de
GEI foron agrupados nunha serie de elementos glo- eutrofización das augas subterráneas e superficiais.
bais: alimentación animal, tratamento de residuos, Dependendo do tipo de esterco hai variabilidade
combustibles fósiles, fermentación entérica e outros nos contidos de nutrientes e materia orgánica. Ade-
procesos. A pegada de carbono da mostra repárte- mais, o esterco ten máis capacidade de secuestro
se en dous grandes compoñentes principalmente: de carbono cando o seu contido de materia seca é
fermentación entérica (56%) e produción agrícola maior (Coppens et al., 2009). Por tanto, o esterco só-
dos alimentos (40%), mentres que o 4% restante re- lido é máis efectivo que xurros e, para reducir o risco
pártese entre os consumos enerxéticos, a xestión e de contaminación por N e P, débese ter en conta o
transporte de materias primas, dexeccións dos ani- contido de nutrientes do esterco, equilibrándoo coa
mais e tratamento dos residuos (Figura 9). demanda dos cultivos ao longo do tempo. Ademais,
un dos factores principais que controlan as propie-
Pódese obter unha redución significativa das emi- dades do chan e os principais ciclos bioquímicos é a
sións de GEI mediante a manipulación das dietas materia orgánica. As excretas dos animais, estercos e
dos animais (Marques et al., 2022). A formulación de xurros constitúen unha das principais fontes de ma-
alimentos pódese focalizar para varias finalidades, teria orgánica e nitróxeno ao chan. O uso eficiente
que poden dirixirse á redución das emisións produ- do nitróxeno, a súa perda e posterior contaminación
cidas na fermentación entérica e á descomposición difusa están relacionados a través dos diferentes
das dexeccións, ás emisións asociadas coa activida- procesos biolóxicos e físicos do seu ciclo (García e
de agrícola e á mellora do rendemento dos animais. Hernández, 2018). A eficiencia do uso do nitróxeno
As granxas máis autosuficientes na alimentación mellórase mediante prácticas de xestión e manexo
—co sistema de produción baseado na alimenta- do xurro para reducir a perda de nitróxeno e con-
ción forraxeira cunha maior proporción de pasto ciliando a produtividade coas cuestións ambientais
na ración, fertilización orgánica e menor consumo derivadas da súa utilización: acidificación, salinida-
de enerxía xa que evitan o impacto do transporte—, de, patóxenos, malos cheiros etc.
avantaxan en fixación de CO á produción baseada
2
en alimentos traídos de fóra da explotación, menos 3.3 Redución de emisións
eficientes debido ás necesidades de fertilización mi-
neral, transporte, elaboración etc. (Castro, 2002). Pódense considerar moitas medidas e estratexias
para favorecer a mitigación das emisións de GEI:
As aplicacións de xurro e/ou esterco xeralmente alimentación dos animais, produción de forraxes
considéranse positivas para o carbono do chan, con rotación de cultivos e fomento do uso de legu-
pero cando se administran en cantidades moi altas, minosas, redución do silo de herba potenciando o
Figura 9. Distribución dos impactos derivados das emisións de GEI relacionado coa produción de leite.

